Welke beslissingen kun je over deze behandelingen nemen?

Over de verschillende soorten behandelingen kun je ook verschillende soorten beslissingen nemen. De eindverantwoordelijkheid voor al deze beslissingen ligt bij de behandelend arts. Dit is vastgelegd in de ‘Wet op de geneeskundige behandelingsovereenkomst’ (WGBO). Maar deze beslissingen zullen natuurlijk in nauw overleg met de patiënt genomen worden of – als hij hier niet zelf toe in staat is – met zijn wettelijk vertegenwoordigers. Bij kinderen zullen dit meestal zijn ouders zijn.

Behandelbeslissingen kun je onderscheiden in de volgende soorten:

1. De beslissing om een bepaalde behandeling te starten

Denk bijvoorbeeld aan het starten met antibiotica bij een bacteriële infectie of het starten met anti-epileptica bij epilepsie. Maar het kan ook gaan om het inbrengen van een voedingssonde of het plaatsen van een zogenaamde percutane endoscopische gastrostomie (PEG-sonde) wanneer een kind ernstige en chronische voedingsproblemen heeft. Ook het uitvoeren van een operatie valt onder dit type beslissingen, bijvoorbeeld de operatie om een hartafwijking of een darmafsluiting te herstellen. Of om een rug zoveel mogelijk recht te zetten wanneer deze vergroeid is (scoliose).

Een PEG-sonde is een plastic slangetje dat door de huid van de buik naar de maag loopt. Hierdoor kan vloeibare voeding direct in de maag lopen. Dit kan nodig zijn wanneer iemand niet of onvoldoende in staat is om voedsel door te slikken.

Tot slot kan het gaan om het starten van een levensondersteunende behandeling zoals een reanimatie of kunstmatige beademing. De beslissing om een behandeling te starten is snel genomen wanneer al meteen duidelijk is dat iemand hier baat bij zal hebben. Maar soms ligt dit minder duidelijk. Dan kent een behandeling niet alleen voordelen maar ook nadelen. In dat geval vraagt het nemen van een beslissing het nodige wikken en wegen. Een uitkomst kan zijn dat de behandeling toch wordt gestart. Maar het kan ook zijn dat een bepaalde behandeling voorlópig nog niet of helemáál niet meer gestart zal worden. Denk bijvoorbeeld aan de beslissing tot niet-reanimeren of aan de beslissing dat iemand niet meer op de Intensive Care zal worden opgenomen.

2. De beslissing om een behandeling te intensiveren

Dit kan bijvoorbeeld inhouden dat de arts de dosering van een bepaald medicijn ophoogt of dat hij dit medicijn langer voorschrijft. Het kan ook betekenen dat hij het aantal medicijnen uitbreidt. Wat ook kan worden geïntensiveerd zijn de levensondersteunende behandelingen die iemand krijgt wanneer hij op een Intensive Care ligt opgenomen. Zo kan het nodig zijn dat iemand die kunstmatig wordt beademd daarnaast ook een nierfunctie-vervangende behandeling gaat krijgen.

3. De beslissing om één behandeling of een totaal aan behandelingen te beperken

In dit geval wordt de dosering van een bepaald medicijn juist verlaagd of wordt dit medicijn minder lang voorgeschreven. Beperken kan ook betekenen dat een deel van de behandelingen nog wel zal worden voortgezet en een ander deel niet meer. Een veelvoorkomend voorbeeld is de beslissing op een Intensive Care afdeling om de kunstmatige beademing van een ernstig zieke patiënt voort te zetten, maar niet meer over te gaan tot reanimeren, mocht diegene plotseling een hartstilstand krijgen. Dit omdat de gezondheidstoestand van de patiënt zo slecht is dat hij een reanimatie naar alle waarschijnlijkheid niet zal overleven.

4. De beslissing om een bepaalde behandeling te stoppen

Hierbij gaat het om de beslissing om een al ingezette behandeling te beëindigen. Bijvoorbeeld de beslissing om te stoppen met een bepaald medicijn, omdat deze geen vermindering van de klachten laat zien of zelfs meer klachten geeft. Of de beslissing om te stoppen met een levensondersteunende behandeling, zoals kunstmatige beademing, omdat deze behandeling iemand niet meer helpt om op te knappen, maar hem in plaats daarvan zieker en zieker maakt.

Zeker deze laatste beslissing kan vergaande consequenties hebben. In het uiterste geval kan het er zelfs toe leiden dat een patiënt niet lang meer zal leven. Vandaar dat aan deze beslissing altijd een periode van intensief overleg vooraf gaat. Uitkomst uit dit overleg kan ook zijn dat de behandeling nog niet wordt gestopt.

Wat vind je ervan? Laat hier je reactie achter.

Ondersteuning & Advies

Welke soorten behandelingen zijn er en wat is hun doel?