Mag een arts het leven van een kind beëindigen zonder dat het kind hier zelf om heeft verzocht?

Nee, dit mag niet. Volgens de wet wordt dit zelfs beschouwd als moord. Wanneer een arts het leven van een patiënt actief beëindigt zonder dat diegene hem hier expliciet om heeft verzocht, zal het Openbaar Ministerie dan ook altijd een strafrechtelijk onderzoek instellen.

De uitzondering

Sinds 2007 bestaat hierop één uitzondering. Onder zeer strikte voorwaarden mag een arts in Nederland het leven van een ernstig zieke pasgeborene tussen 0 en 1 jaar opzettelijk beëindigen zonder dat hij hiervoor zal worden vervolgd. Deze voorwaarden staan beschreven in de ‘Regeling voor late zwangerschapsafbreking en actieve levensbeëindiging tot 1 jaar’, de zogenaamde LZA/LP.

Deze regeling is tot stand gekomen op het dringende verzoek van een aantal kinderartsen. Zij kregen in hun eigen praktijk te maken met baby’s die extreem veel pijn leden door de aandoening waarmee zij geboren waren. Deze pijn bleek ondanks al hun pogingen niet te behandelen. Zij vonden, net als de ouders van deze baby’s, dat er nog maar één mogelijkheid was: de baby laten sterven omdat er alleen zo een einde kon komen aan zijn ondraaglijk lijden. Na intensieve discussies leidde hun pleidooi uiteindelijk tot de bovengenoemde regeling, de LZA/LP.

In deze regeling staat dat een arts die het leven van een baby met ernstige aandoeningen beëindigt, moet aantonen dat hij heeft voldaan aan de volgende voorwaarden:

  • Er bestond geen twijfel over de diagnose en de daarop gebaseerde prognose. De behandelend arts wist dus zeker wat het kind had en wat dit voor zijn toekomst betekende.
  • Er was sprake van uitzichtloos en ondraaglijk lijden van het kind.
  • De arts heeft de ouders volledig op de hoogte gesteld van de diagnose en de daarop gebaseerde prognose.
  • Samen met de ouders is hij tot de overtuiging gekomen dat er voor het kind geen redelijke andere oplossing was dan zijn leven actief te beëindigen.
  • De ouders hebben ingestemd met de levensbeëindiging.
  • De arts heeft ten minste één andere, onafhankelijke arts geraadpleegd die het kind heeft gezien. Deze heeft schriftelijk zijn oordeel gegeven en is tot hetzelfde oordeel gekomen als de behandelend arts.
  • De arts heeft ervoor gezorgd dat de levensbeëindiging effectief en veilig is gebeurd. Dit betekent dat de arts ervoor heeft gezorgd dat het kind in korte tijd is overleden en dat dit zo rustig en vredig mogelijk is gebeurd.

Wat vind je ervan? Laat hier je reactie achter.

Ondersteuning & Advies

Moeten artsen alle behandelingen blijven inzetten die technisch gezien mogelijk zijn?

Ondersteuning & Advies

Wat als je wilt dat de artsen echt alles proberen om je kind in leven te houden?

Ondersteuning & Advies

Wat houdt terminale zorg in?

Ondersteuning & Advies

‘Beslissingen rond het levenseinde’: om welke beslissingen gaat het dan precies?

Ondersteuning & Advies

Welke beslissingen rond het levenseinde mag een arts nemen?

Ondersteuning & Advies

Wat is euthanasie?

Ondersteuning & Advies

Is er ook een regeling voor kinderen die ouder zijn dan een jaar?