Is het belangrijk om je levens- en geloofsovertuigingen te bespreken?

Zeker, want wat je belangrijk vindt voor het welzijn van je kind en daarmee voor zijn behandeling, zal mede bepaald worden door deze overtuigingen.

Met levens- en geloofsovertuigingen bedoelen we de verschillende manieren waarop mensen zin en betekenis geven aan hun leven en dat van hun dierbaren. Zo kun je het leven als een heilig geschenk beschouwen dat je dient te koesteren en beschermen. Dat geldt voor je eigen leven, maar misschien nog wel sterker voor het leven van je kind dat jou als een bijzonder geschenk is toevertrouwd.

In het verlengde hiervan kun je de zorg voor je kind als een bijzondere levensopdracht ervaren. Dat geldt al helemaal wanneer je kind door zijn verstandelijke beperking extra kwetsbaar en weerloos is en daardoor nog meer bescherming nodig heeft.

Je kunt ook als levensovertuiging hebben dat beproeving bij het leven hoort en dat je lijden niet altijd zult kunnen opheffen of dit zou moeten willen. In plaats daarvan streef je er dan naar om het zo goed mogelijk te verdragen.

Of misschien is het bij jou juist andersom: je bent ervan overtuigd dat lijden geen enkele zin heeft en dat het met alle middelen bestreden moet worden. In het verlengde hiervan kun je ervan overtuigd zijn dat het opheffen van uitzichtloos en ondraaglijk lijden een belangrijker opdracht is dan het beschermen van het leven. Dit heeft als uiterste consequentie dat je iemand mag laten of zelfs mag doen overlijden, omdat dit de enig overgebleven manier is om zijn lijden op te heffen.

Open bespreken

Je levens-en geloofsovertuigingen kunnen dus van grote invloed zijn op hoe je aankijkt tegen behandelbeslissingen. Dat geldt zeker wanneer die beslissingen vergaande consequenties hebben voor het overleven van je kind en de manier waarop je kind zal overleven. Het is fijn als de artsen je de ruimte geven om je overtuigingen open te bespreken. Zo kunnen jullie samen deze overtuigingen meenemen en meewegen bij het nemen van de uiteindelijke beslissing.

Duidelijke uitleg

Heel soms komt het voor dat een behandeling echt niet meer helpt, maar dat je het als ouder vanwege je geloofsovertuiging heel moeilijk vindt om ermee in te stemmen dat de behandeling wordt gestopt. In die situatie kan het helpen wanneer de arts uitlegt hoe hij weet én aan je kind ziet dat de behandeling niet meer aanslaat. Het kan ook helpen als je de tijd krijgt om ruggenspraak te houden met een vertrouwde geestelijk verzorger. Een mogelijkheid is ook dat deze geestelijk verzorger aanschuift bij een gesprek met de arts.

Verantwoordelijkheid

Tot slot kan het helpen wanneer de arts voorstelt dat hij de volledige verantwoordelijkheid op zich neemt voor de te nemen beslissing. Op deze manier word je als ouder ontlast van een beslissing die je niet in overeenstemming kunt brengen met je geweten. In de praktijk blijkt dat veel ouders hier graag mee instemmen. Dit doen zij vanuit het vertrouwen dat de arts het allerbeste voorheeft met hun kind en dat hij hun zorgen en wensen zoveel mogelijk zal meewegen bij de uiteindelijke beslissing.

Wat vind je ervan? Laat hier je reactie achter.

Ondersteuning & Advies

Praten over beslissingen: is daar een richtlijn voor?

Ondersteuning & Advies

Hoe geef je vorm aan een gesprek op maat?

Ondersteuning & Advies

Welke concrete vragen kun je stellen?