Hoe kun je je kind toch een stem geven in de besluitvorming?

Sommige kinderen kunnen door hun beperkingen niet met woorden communiceren, maar wel met behulp van communicatiehulpmiddelen zoals pictogrammen, foto’s, verwijzers of een spraakcomputer. Ouders en vertrouwde zorgverleners kunnen het kind op deze manier toch zo goed mogelijk informeren over wat er aan de hand is en hoe zijn medische behandeling eruit gaat zien. Misschien nog wel belangrijker is dat het kind ook zelf door middel van deze hulpmiddelen aan kan geven hoe hij zich voelt en wat hij wel en niet wil of aankan. Er zijn ook kinderen die zo ernstig beperkt zijn dat ze niet in staat zijn om zich te uiten door middel van communicatiehulpmiddelen. In dat geval is het nog belangrijker dat ouders woorden geven aan hoe het met hun kind gaat en wat ze aan hem zien. Zorgverleners die een kind niet goed kennen zullen zijn lichaamstaal en zijn (soms minieme) signalen niet goed kunnen lezen. Als ouder ben je daarom onmisbaar als zijn tolk en vertaler. Het is belangrijk dat er geluisterd wordt naar wat jij signaleert en dat hiernaar gehandeld wordt. Dat geldt al helemaal wanneer je ziet dat je kind pijn heeft of oncomfortabel is.

Wat vind je ervan? Laat hier je reactie achter.

Ondersteuning & Advies

Wat is de WGBO?

Ondersteuning & Advies

In hoeverre mogen kinderen in Nederland zélf meebeslissen over hun behandelbeleid?

Ondersteuning & Advies

In hoeverre mogen ouders meebeslissen over het behandelbeleid van hun kind?

Ondersteuning & Advies

Wat als je kind door zijn verstandelijke beperking nooit in staat zal zijn om (mee) te beslissen over zijn behandelbeleid?

Ondersteuning & Advies

Mag een behandeling ook starten zonder instemming van ouders?

Ondersteuning & Advies

Moet je als ouder ook toestemming geven voor alle tussentijdse wijzigingen in het behandelbeleid?