Hulp vragen is moeilijk

Als naaste wil je jouw familielid het liefst behoeden voor verdriet en het zo fijn mogelijk maken voor iemand. Dat is ook wat je wenst als je het zelf niet meer kan.

‘Onze zoon woont nu al meer dan twintig jaar in die zorginstelling. En hij heeft mensen om zich heen die nooit bezoek krijgen en een heel saai en eentonig leven hebben. We zijn er bang voor dat dit bij hem ook zo zal gebeuren.’
(vader, 64 jaar)

Misschien wil je anderen liever niet om hulp vragen en hen tot last zijn. Daarom los je vragen liever zelf op. Anderen hebben immers hun eigen leven, wonen ver weg of laten niet blijken dat ze zouden willen helpen. Misschien wil je als ouder niet aan je andere kinderen vragen of zij een rol willen spelen in het leven van hun broer of zus met een beperking. Andersom kan het ook zijn dat je als broer of zus het gevoel hebt dat je ouders je niet betrekken bij de zorg, terwijl je dit wel wilt. Als hierover wordt gepraat, blijkt soms dat naasten de zorg wél willen delen of dat anderen juist graag helpen.

‘Ik had het met mijn zoon over de toekomst van zijn broer. Toen zei hij: “Dan ben ik er toch?” Dat had ik dus nooit verwacht. Ik heb altijd gezegd dat ik mijn kinderen niet wil opzadelen met de zorg voor hun broer. Dus ik vroeg er niet naar. Maar nu hebben ze allebei gezegd dat ze betrokken willen blijven.’
(moeder, 49 jaar)

Het is voor veel naasten moeilijk om aan te geven dat ze anderen nodig hebben om er op een goede manier voor hun familielid te kunnen zijn. Misschien voel je je schuldig omdat je het idee hebt dat je jouw familielid in de steek laat of schaam je je omdat je het als naaste niet volhoudt. Als je aangeeft dat je het nu of in de toekomst niet meer kan, laat je jouw kwetsbaarheid zien. Dit gevoel hebben veel naasten. Je hoeft je hier niet voor te schamen, dit kan en mag er ook zijn.

‘Je wilt het allemaal alleen doen, je wilt niemand lastigvallen. Ik heb echt moeten leren om hulp te vragen. Je moet jezelf kwetsbaar opstellen en accepteren dat je andere mensen nodig hebt.’
(moeder, 69 jaar)

Door hulp te vragen ontstaat openheid over de situatie en wordt het mogelijk om erover te praten. Misschien komt er op die manier meer ruimte om samen te kijken naar het beste antwoord op de vraag ‘Wat als ik het niet meer kan’.

 

Hulpmiddel

Het ZorgTestament/Plan B is een hulpmiddel om het leven van je familielid in kaart te brengen door vragen te beantwoorden en je gedachten op te schrijven. Dit hulpmiddel kan ook helpen om onderwerpen in het leven van je familielid te bespreken met anderen. Netwerk Rondom kan je ondersteunen bij het nadenken over en invullen van het ZorgTestament.
Ga naar de website

 

Informatie

In onze Kennisbank staat meer informatie over de emoties die je kunt ervaren. Ook kun je hier lezen over emotionele ondersteuning die je kunt krijgen, bijvoorbeeld van de huisarts en de praktijkondersteuner.
Ga naar de pagina

 

Advies

Bij Sien en KansPlus kun je terecht voor hulp en steun van ervaringsdeskundige naasten.
Ga naar de website van Sien
Ga naar de website van KansPlus