Steun en begrip

Als de situatie moeilijk is en je zwaar valt, schuif je de vraag ‘Wat als ik het niet meer kan’ wellicht voor je uit. Je weet wel dat je er iets mee zou moeten doen, maar je doet dat nog niet en ervaart misschien drempels (IT3.2). Of je ontkent het en laat niet merken hoe moeilijk je het soms hebt.

‘Als we erover praten, lachen we het soms een beetje weg. Mijn kinderen zeggen dan: “Word jij maar gewoon honderd!” Ik probeer het ook een beetje weg te houden. Een broer met een beperking is voor hen heel lastig geweest. Maar als ik zie dat mijn andere zoon eronder lijdt dat het niet goed gaat, dan zeg ik: “Joh, ik red het wel, het gaat wel.” Of: “Het valt wel mee.” Ik vind namelijk dat hij gewoon zijn leven moet kunnen leiden.’
(moeder, 68 jaar)

Als je het onderwerp vermijdt door erover te zwijgen of door druk bezig te zijn, kun je je eenzaam voelen. Je deelt je zorgen niet met anderen en dat kan het gevoel versterken dat je er alleen voor staat. Steun en begrip van anderen kunnen helpen om je minder alleen te voelen en je taak te
verlichten. Familieleden, vrienden, vrijwilligers, lotgenoten of buren kunnen soms inspringen of je helpen door bijvoorbeeld (tijdelijk) de zorg over te nemen, op te passen, of een dagje uit te gaan met je familielid.

Soms heb je zelf niet in de gaten wat je allemaal doet. Het is dan prettig als anderen aan de bel trekken wanneer ze denken dat het niet goed gaat met je en wanneer zij denken dat je jouw grenzen overschrijdt.

‘Vriendinnen wezen mij erop dat het niet goed met mij ging. Dat zag ik eerst zelf helemaal niet, ik had me zo in die zorg vastgebeten.’
(zus, 31 jaar)

Vergaande verantwoordelijkheden kunnen op je relatie drukken, op je gezin, vriendschappen, werk en op je welzijn. Je kunt spanningen ervaren in je relatie met je partner of in het gezin met de kinderen. Je houdt door alles minder tijd over voor contact met anderen en daardoor kan je netwerk kleiner worden (IT6.1).

‘Ik moet bij mijn kind op bezoek. Ook al ben ik ziek of komt het niet uit. Anders laat ik haar als moeder in de steek. Ik weet dat de mensen om me heen zeggen: “Dat is niet zo, je bent er voor haar.” En ik merk dat mijn man daar ook heel anders in staat. Dat vind ik erg moeilijk.’
(moeder, 52 jaar)

 

Ondersteuning

Je kunt professionele hulp voor jezelf zoeken om emoties te verwerken, zoals rouw, verdriet, schuld of schaamte. Ook kan het helpen om op een andere manier naar dingen te kijken, bijvoorbeeld waarom hulp vragen of een verhuizing naar een zorginstelling toch nodig kan zijn. Hiervoor kun je terecht bij de huisarts of de praktijkondersteuner. Ook kun je de hulp inschakelen van een psycholoog of een coach die gespecialiseerd is in het ondersteunen van broers en zussen.

 

Informatie

Op de website van CP Nederland staat veel informatie over de invloed van een kind met een ernstige meervoudige beperking op het gezinsleven en hoe je hiermee kunt omgaan. De informatie is gesplitst voor gezinnen met een kind met een beperking van 0-4 jaar, 4-12 jaar en 12-18 jaar.
Bekijk de website voor informatie over de verschillende levensfasen.

 

Advies

Bij Sien en KansPlus kun je terecht voor hulp en steun van ervaringsdeskundige naasten.
Ga naar de website van Sien
Ga naar de website van KansPlus

 

Lotgenotencontact

Het kan ook fijn zijn om ervaringen uit te wisselen met naasten die precies snappen wat jouw situatie is. Als je dat wilt, kijk dan ook eens bij Ervaringen delen met andere naasten. Hier staan verschillende websites waar je in contact kunt komen met naasten in een vergelijkbare situatie.