Zorgen voor jezelf
Als je kind extra zorg nodig heeft, staat zorgen vaak op de eerste plaats. Regelen. Afstemmen. Volhouden. Alert blijven. Ook als je zelf moe bent.
Zorgen voor jezelf kan dan voelen als iets dat er niet meer bij past. Alsof het iets extra’s is, terwijl je aandacht voortdurend ergens anders nodig is.
Veel zorgouders leven lange tijd in een overlevingsstand. Niet omdat ze geen oog hebben voor zichzelf, maar omdat de zorg voorrang heeft. Omdat het leven doorgaat. Omdat rust, herstel of ruimte niet altijd te kiezen zijn.
Tegelijkertijd laten onderzoek en verhalen van ouders zien dat momenten waarop je even niet alleen maar zorgt, belangrijk zijn. Niet om alles recht te trekken. Niet om beter te functioneren. Maar om af en toe stil te staan bij hoe het met jou gaat.
Lichamelijk. Mentaal. Of allebei.
Deze pagina gaat over manieren om er óók voor jezelf te zijn, midden in de zorg.
Over herkennen waar je vastloopt, waar je structureel over je grenzen gaat of waar je jezelf langzaam uit het oog verliest, vaak zonder dat dat meteen zichtbaar is.
Zorgen voor jezelf gaat niet alleen over rust of herstel. Het gaat ook over wie jij bent naast de zorg. Wanneer voel je je het meest jezelf? Als vriendin aan de keukentafel? Als je taart bakt, schildert, hout hakt of in stilte wandelt?
Soms zit zorgen voor jezelf in een klein moment waarin je iets van jezelf terugvindt.
Het gaat ook over terugkerende patronen: altijd doorgaan, slecht slapen, jezelf wegcijferen, of manieren vinden om spanning hanteerbaar te houden. Bijvoorbeeld dat ene wijntje dat je ‘echt even nodig hebt’, of eten gebruiken om tot rust te komen. Op dat moment kan het helpen om door te gaan. Maar soms kost het je op de langere termijn ook iets. Niet om daar iets van te vinden, maar om ze te kunnen herkennen.
Daarom vind je hier thema’s die veel zorgouders raken. Kijk wat je herkent. Lees wat je helpt. Laat liggen wat nu niet past.